• [KSIĄŻKA] Zniewoleni, Emma Chase

    Wydawnictwo: Filia • Rok wydania: 2015 • Stron: 336 Zniewoleni to trzeci tom bestsellerowej serii autorstwa Emmy Chase, o której pisałam już dwukrotnie: » recenzja książki Zaplątani » recenzja książki Zakręceni Po wielkim rozczarowaniu, jakim okazali się dla mnie Zakręceni, dość długo i niechętnie zabierałam się za Zniewolonych. Ostatecznie jednak po początkowych męczarniach, przepadłam przy tej książce i choć uważam, że nie jest doskonała, zdecydowanie zasługuje na Waszą uwagę. Zniewoleni, Emma Chase Gatunkowo przypisać można tę powieść do modnych ostatnio erotyków, choć sytuacja jest tutaj o tyle nietypowa, że narratorem jest facet, a nie roztapiająca się na każdym kroku i rozpadająca na milion kawałków szara myszka. W Zaplątanych poznawaliśmy historię z perspektywy Drew, co było fantastycznym zabiegiem, w Zakręconych do głosu dopuszczono Kate, co było zabiegiem tragicznym, zaś tutaj znów pałeczkę przejął mężczyzna…

  • [KSIĄŻKA] Zakręceni, Emma Chase

    Wydawnictwo: Filia • Rok wydania: 2015 • Stron: 336 Zakręceni Kontynuacja Zaplątanych, błyskotliwego debiutu Emmy Chase, w którym poznaliśmy Drew, łamacza niewieścich serc, oraz jego najnowszą zdobycz – charakterną Kate. Kiedy wydawało się, że filmowy happy end będzie zakończeniem ich historii, nadeszła pora na zakręcenie losami bohaterów i rzucenie ich w wir dziwnych zdarzeń. Te dziwne zdarzenia obserwujemy właśnie w Zakręconych. Co poszło nie tak? Cała historia opiera się na niezwykle głupim nieporozumieniu. Dla czytelnika sytuacja jest oczywista, natomiast główna bohaterka zdaje się tego przez dwieście stron nie ogarniać. Skutkiem jej focha i głupoty jest komedia omyłek. Tyle że nie komedia zabawna, ale komedia żenująca. To nie jest wina Emmy Chase, ale w książce pojawia się sporo błędów. Zbiór zalet Najmocniejszym punktem Zaplątanych było uczynienie narratorem Drew. Tym razem autorka…

  • [KSIĄŻKA] Sekret O’Brienów, Lisa Genova

    Wydawnictwo: Filia • Rok wydania: 2015 • Stron: 448 Sekret O’Brienów Pląsawica Huntingtona. Ta choroba jest jak wyrok. Wiesz, że nie przeżyjesz z nią długo. Wiesz, że na 50% przekazałeś ją w genach swoim dzieciom. Wiesz, że wyglądasz groteskowo i nie panujesz nad swoim ciałem. I niewiele możesz z tym zrobić – niezależnie od tego, czy jesteś przykładnym katolikiem czy alkoholikiem – choroba nie wybiera, musisz się z nią zmierzyć. Tak, jak zmierzył się z nią bohater Lisy Genovy, Joe O’Brien – przykładny policjant, głowa wspaniałej rodziny, syn kobiety, która rzekomo zapiła się na śmierć… Co poszło nie tak? Naprawdę złe wrażenia pozostawia za sobą polskie wydanie powieści. Przytłaczająca liczba błędów rodem ze szkoły podstawowej i naprawdę kiepska praca redaktora sporo tej książce odbierają. Wprowadzenie wielu bohaterów, a potem przedstawienie niektórych z nich jedynie szczątkowo. Zbiór zalet…