27 września 2016

[KSIĄŻKA] Fortuna i namiętności. Zemsta, Małgorzata Gutowska-Adamczyk

Fortuna i namiętności. Zemsta, Małgorzata Gutowska-Adamczyk
Wydawnictwo: Nasza KsięgarniaRok wydania: 2016 • Stron: 480 • Premiera: 28/09/2016

Półtora roku temu opowiadałam Wam o swoich wrażeniach z lektury powieści Fortuna i namiętności. Klątwa. Choć pod wieloma względami byłam Klątwą oczarowana, niektóre jej elementy mnie rozczarowały. Z pewną dozą niepewności podchodziłam więc do Zemsty, tymczasem okazało się, że wobec tej książki nie należało mieć żadnych obaw. Jest ona bowiem znakomita!

Recenzja powieści Fortuna i namiętności. Zemsta

W tę historię wpada się jak śliwka w kompot. Zaczynasz lekturę i dopada cię złość, kiedy musisz się od niej oderwać. Tej zapalczywości nie wywołała we mnie poprzednia część cyklu. Pamiętam, że "wgryzałam się" w nią dość długo i dopiero z czasem nabrałam przekonania, że wspaniale się ona rozkręca i pochłania bez reszty. To uczucie pochłaniania w Zemście towarzyszy czytelnikowi od samego początku - akcja pędzi jak szalona i wokół dzieje się tak wiele, że trudno podczas lektury znaleźć chwilę oddechu.

Książki Małgorzata Gutowska-Adamczyk
Akcja Zemsty rozgrywa się na przestrzeni lat 1734-1735, kiedy krajem wstrząsały wojny, a naród dzielił się na obozy zwolenników Augusta III Sasa i Stanisława Leszczyńskiego. Tło społeczno-polityczne stanowi bardzo ważny element powieści Gutowskiej-Adamczyk i nakreślone jest z niebywałą starannością, ale nie mniej istotne okazują się wątki obyczajowe - skandale, intrygi, romanse - zarówno te w sferach wyższych, jak i wśród zwykłych ludzi, którym przyszło żyć w tych trudnych, lecz barwnych czasach. Ich ekscytujące, często pełne namiętności przygody, dodają lekturze rumieńców i sprawiają, że ani przez moment nie można się przy niej nudzić.

Przyzwyczaiłam się już do tego, że Małgorzata Gutowska-Adamczyk w swoich powieściach tworzy naprawdę złożone i interesujące portrety postaci kobiecych. Jeśli kiedyś Zofia, główna bohaterka Zemsty, wydawała mi się odrobinę mdła, teraz dołączyła do grona moich ulubionych bohaterek literackich. Jej hart ducha, siła charakteru, szlachetność i mądrość imponowały mi na każdym kroku. Szalenie przeżywałam jej losy i trzymałam kciuki za to, by nareszcie spotkało ją należyte szczęście; zgrzytałam zębami, kiedy to szczęście było jej odbierane i do końca czułam pewną nerwowość, mając nadzieję, że jej losy potoczą się tak, jakbym tego chciała. Czy tak było - nie zdradzę, sięgnijcie po książkę, a się przekonacie.

Powieści historyczne nieczęsto wzbudzają moje zainteresowanie, ale jest coś w tej Fortunie i namiętnościach, co sprawia, że aż się chce czytać dalej. Dopiero czytając ostatnie strony drugiej części cyklu zorientowałam się, iż za chwilę moja przygoda z tą historią dobiegnie końca. Nie wiedzieć czemu, żywiłam przekonanie, iż autorka kolejny raz zaserwuje nam trylogię i poczułam ogromny smutek, kiedy zamknęłam ostatnią stronę i uświadomiłam sobie, że to już koniec.

Cudownie było przez kilka dni żyć w tym świecie, upajać się szlachetną polską mową, ekscytować intrygami, na nowo przypominać sobie historię ojczyzny. Dlatego smutno jest mi teraz z myślą, że Zofii, Kacpra i klanu Jandźwiłłów już nigdy nie spotkam. Tym bardziej, że osiemnasty wiek w historii Polski jest na tyle interesujący, że wciąż chciałoby się czytać napisane z takim rozmachem i lekkością - przy jednoczesnej dbałości o wierne oddanie realiów epoki - powieści o tamtych barwnych, niełatwych dla nas czasach.

Moja ocena: 9/10
Książka przeczytana w ramach wyzwania 'Pod hasłem'.

Przeczytaj również:

6 komentarzy:

  1. Starannie napisana recenzja i bardzo zachęcająco. Mając takie "lekkie pióro" chyba taż sama piszesz książki, prawda? :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hah, to miłe stwierdzenie :) Może kiedyś coś napiszę, kto wie.

      Usuń
  2. Tę autorkę kojarzę tylko z powieści młodzieżowych. Teraz już nawet nie pamiętam tytułów, obie miały liczby w tytule, 110 i 220 :P Na tamten czas byłam zachwycona. Może pora wrócić do tej autorki? :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak najbardziej! Ja dorastałam przy "110 ulicach" i "220 liniach", ale kiedy dorosłam, z chęcią sięgnęłam po inne powieści autorki, przeznaczone dla starszych czytelników. Warto było!

      Usuń
    2. Wpisuje na listę lektur.��

      Usuń
  3. Powieści historyczne zawsze mnie wciągają.Musze sięgnąć do tej pozycji.

    OdpowiedzUsuń