A Christmas Carol, Charles Dickens

Polski: Opowieść wigilijna/Kolęda prozą
Wydawnictwo: White Face
Rok wydania: 2010
Stron: 98
Gatunek: opowiadanie

Po klasykę sięgać warto. Szczególnie w wersji oryginalnej. A już zwłaszcza wtedy, gdy tematyka książki idealnie wpisuje się w aurę za oknem i datę na karcie z kalendarza. Dlatego właśnie postanowiłam w przyświątecznym czasie spotkać się z panem Scroogem, który kolejny już raz przypomniał mi, jak ważna jest bliskość innych ludzi i jak ważne jest niesienie dobra i dzielenie się uśmiechem z otoczeniem.

Czytanie Dickensa w oryginale normalnie uznałabym za spore wyzwanie, ale akurat w przypadku tego dzieła treść i przekaz są tak jasne, że nawet osoba z podstawowymi umiejętnościami językowymi spokojnie może się z nim mierzyć. Szczególnie, gdy wersja polska nie jest mu obca. A mam nadzieję, że nie ma wśród Was osoby, która nigdy nie miała okazji zetknąć się z Opowieścią wigilijną

Dzieło Dickensa ma ponadczasowy przekaz i absolutnie nie starzeje się, mimo że od daty jego pierwszego wydania minęło już ponad 170 lat. Magiczna opowieść o skąpcu, którego czeka nawrócenie i przemiana moralna w noc wigilijną wciąż ujmuje uniwersalnym przekazem i potrafi przemówić zarówno do dzieci, jak i czytelników dorosłych. Jest to przykład prozy mądrej i prostej jednocześnie, w której przy każdej kolejnej lekturze odkrywa się coś nowego.

A Christmas Carol oczarowuje. Na tyle, że ma się ochotę atmosferą świąt upajać jeszcze w kilka dni po ich zakończeniu. To dobry czas na takie lektury – bo kiedy popaść w zadumę i wysnuć refleksję nad życiem, jak nie teraz, kiedy świąteczny szum opadł, a nadchodzący nowy rok tym bardziej skłania do przemyśleń?

Znajdźcie czas na Dickensa. Warto.

Moja ocena: brak
Książka przeczytana w ramach wyzwań: ‚Czytam w oryginale’, ‚Z półki’, ‚Grunt to okładka’, ‚Ocalić od zapomnienia’, ‚Serie na starcie’ oraz ‚Książkowe podróże’.

, , , , , , , ,
Klaudyna Maciąg

Copywriter, marketingowiec, redaktor i korektor książek, właścicielka Agencji Kreatywnej Espelibro. Prywatnie mama energicznej trzylatki, właścicielka dzikiego psa, żona pewnego poety i wierna fanka Manchesteru United.

8 Comments

  1. Sama historia trochę mi obrzydła – ciągle ktoś ją gdzieś remake'uje, adaptuje, parodiuje i w sumie mam już dość. Ale fakt – lektura Dickensa w oryginale, choć momentami karkołomna, jest wartością samą w sobie. 🙂

    https://booklovinbypas.wordpress.com/

  2. Zawsze warto wracać do takiej klasyki 🙂

  3. Przeczytałam pod koniec listopada wprowadzając się w świąteczny nastrój. Swietna opowieść, bardzo mi się spodobało jak Dickens stworzył atmosferę w biurze Scrooge'a i w jego domu (brrr). Myślałam, ze się rozczaruje, bo oglądałam mnóstwo ekranizacji, ale nie ma to jak oryginał 🙂

  4. No właśnie, to są te klasyki, które gdzieś mi poumykały. Zawsze sobie obiecuję, że do nich wrócę, że wreszcie je poznam tak oficjalnie, bo tę historię to jednak sporo ludzi zna, ale to przez filmy i jakieś tam przerabiane teksty a nie tak, jak powinno się ją znać 😉 Teraz już może sobie odpuszczę i powrócę do innych klasyków, ale za rok obowiązkowo ten właśnie tytuł! 🙂

    1. No to mnie zaskoczyłaś!
      Ale to tym lepiej dla Ciebie – masz szansę nadrobić dzieło naprawdę wyjątkowe.

  5. Zgadzam się, ma uniwersalny przekaz. Może przypomnę ją sobie, ale tym razem w oryginale?

    1. Gorąco do tego zachęcam! 🙂

  6. Zgadzam się z Tobą, ale nie wiem czy odważyłabym się czytać w oryginale.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *