16 października 2014

Miasto z lodu, Małgorzata Warda

Miasto z lodu, Małgorzata Warda
Wydawnictwo: Prószyński Media
Rok wydania: 2014
Stron: 368
Muszę przyznać, że seria Kobiety to czytają pozytywnie mnie zaskakuje. W przeciwieństwie do wszelkich kolekcji W spódnicy czy Na obcasach, ta wyróżnia się naprawdę interesującym wyborem lektur na poziomie. Dobrze jest wiedzieć, że nareszcie kobieta-czytelnik nie jest sprowadzana do roli stereotypowej kury domowej, którą zadowolić mają proste romansidła i głupawe opowiastki komediowo-obyczajowe. Dlatego też seria Kobiety to czytają ma zadowolić te z czytelniczek, które lubią pochylić się nad lekturą, nie wybierają najbanalniejszych rozwiązań i nie boją się sięgać po literaturę niełatwą czy bardziej wymagającą.

Miasto z lodu należy do takich właśnie książek - doskonale wciągających, a jednocześnie niejednoznacznych, trudnych, mądrych. Zdecydowanie warto poświęcić jej dłuższą chwilę...

Współczesna Polska, tatrzańska prowincja. Do niezwykle zżytej ze sobą społeczności szturmem wkracza tajemnicza piękność w towarzystwie dorastającej córki. Obie skrywają swoje tajemnice, obie wzbudzają wielkie zainteresowanie całej okolicy. Teresa jest trzydziestojednoletnią kobietą doskonale świadomą swych atutów. To ten typ, który wzbudza zazdrość wśród wszystkich pań i którego pożądają wszyscy panowie. Jej córka, trzynastoletnia Agata, to przykład osoby wyobcowanej - wyrwanej z dotychczasowego życia, miotającej się między uczuciem do matki a poczuciem niesprawiedliwości życia. Obu im przyjdzie mierzyć się z własnymi demonami, szczególnie zaś z demonami Teresy.

Bo tutaj społeczny porządek zostaje zaburzony i to nastolatka jest tą, której przypada w udziale opieka nad psychicznie chorą matką...

Małgorzata Warda z niezwykłą dosadnością wypunktowuje najgorsze ze współczesnych bolączek. Brutalnie rozlicza się z zaściankowością i małomiasteczkowością, uderza w działalność szkół i mediów, pozwala sobie na cichą krytykę internetowej rzeczywistości. Jednocześnie nie poddaje ocenie głównej bohaterki, której niejednoznaczny portret analizować musi sam czytelnik. To on musi zmierzyć się z oceną kobiety, która nie potrafi zająć się własnym dzieckiem, dowartościowuje się za pomocą kontaktów seksualnych z mężczyznami, nieustannie ucieka od problemów i nie waha się wciągać w nie nastolatki. On też musi wyzbyć się uprzedzeń i spróbować zrozumieć, czym kierowała się Teresa, ustawiając swoje życie na takim, a nie innym torze.

W odkryciu przeszłości bohaterki pomogą pojawiające się tu i ówdzie retrospekcje sięgające najwcześniejszych lat jej dzieciństwa oraz najtrudniejszych chwil młodzieńczego życia, które na zawsze zdefiniowały to, kim i jaka jest Teresa. A także to, kim w efekcie będzie musiało się stać jej dziecko...

Miasto z lodu jest powieścią mocno niejednoznaczną, na każdym kroku skłaniającą do refleksji. Choć napisana jest tak, że pochłonąć ją można na jeden raz, w przeciągu zaledwie kilku godzin, potrafi przydusić czytelnika i wstrząsnąć nim ze wszystkich sił. To opowieść o okrucieństwie i wyobcowaniu, o demonach dorosłych i dzieci, o najtrudniejszych życiowych wyborach i niełatwych w ocenie zachowaniach. Wreszcie, to historia z życia wzięta - taka, która mogłaby wydarzyć się tu i teraz - tak mocno osadzona jest w realiach współczesnej Polski. Nie da Wam zasnąć, kiedy już po nią sięgniecie...

Moja ocena: 9/10
Książka przeczytana w ramach wyzwań: 'Książkowe podróże', 'Grunt to okładka' oraz 'Polacy nie gęsi'.

13 komentarzy:

  1. A właśnie mam w planach tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie mam jej raczej w planach, jakoś chyba nie moja bajka, jakkolwiek dobra by nie była.

    OdpowiedzUsuń
  3. Hmmm... Czytałam jedną książkę Małgorzaty Wardy i naprawdę pozytywnie się zaskoczyłam. Nie była to, tak jak napisałaś, typowa, pusta opowieść miłosna, a ciekawa, z otwartym, zmuszającym do refleksji finałem, historia. O tej pozycji autorki jeszcze nie słyszałam, ale tytuł zapisuję i z przyjemnością po niego sięgnę :) Miłe doświadczenia zachęcają do czytania kolejnych lektur :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie czytam literatury kobiecej, choć nie ujmuję jej wartości. Za to okładka przepiękna :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dlatego powinno Cię przekonać to, że nie jest to typowa literatura kobieca ;)

      Usuń
  5. Jej, wygląda tak zachęcająco... Trochę się boję, że treść za bardzo mnie poruszy, ale chyba zaryzykuję :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Małgorzatę Wardę poznałam przy okazji "Dziewczynki, która widziała zbyt wiele" (polecam!) i od dawna planuję sięgnąć po kolejne książki. Wprawdzie miałam najpierw zamiar przeczytać "Jak oddech", ale jeżeli uda mi się wcześniej trafić na "Miasto z lodu" to na pewno sięgnę.

    Trochę ten motyw matki i córki i choroby psychicznej gdzieś w tle, skojarzył mi się z książką Perihan Magden - Przed kim uciekamy, Mamo? - tej jednak aż tak nie polecam :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Prowincja, walka z demonami, retrospekcje to wszystko mnie zachęca. A prozę tej autorki już znam z "Jak oddech".

    OdpowiedzUsuń
  8. Bardzo mnie zainteresowałaś tą recenzją. Chyba będę szukała książek tej autorki w bibliotece, mam nadzieję, że coś znajdę;) Wydaje się być dobrą rekomendacją, że jak piszesz książka nie jest sztampową literaturą dla kobiet, z byle dramacikami i marną akcją. Muszę to sprawdzić;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Koniecznie! :) Sama planuję się zabrać za inne powieści tej autorki.

      Usuń
  9. Nieustannie ciągnie mnie w stronę twórczości Wardy (nawet posiadam dwie powieści jej autorstwa), ale do tej pory jeszcze nie znalazłam odpowiedniej ilości czasu, aby poznać w końcu jej pióro. "Miasto z lodu" wydaje się lekturą naprawdę dobrą i wartą uwagi, więc na pewno przeczytam ją, jak tylko poznam treść tych książek Wardy, które posiadam.

    P.S. Zaliczę książkę do październikowej edycji wyzwania "Grunt to okładka" - uśmiech bardzo delikatny, ale jest. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Super, już dodałam stosowne oznaczenie :)

      A książce rzeczywiście przyjrzeć się warto. Sama też przymierzam się do innych książek autorki.

      Usuń
  10. Skojarzyło mi się trochę z "Ciemno, prawie noc" i głównie dlatego po nią sięgnę :)

    OdpowiedzUsuń